تاریخچه

تیم ملی فوتبال انگلستان از زمان نخستین مسابقه بین‌المللی فوتبال در سال ۱۸۷۲، نمایندهٔ انگلستان در رقابت‌های بین‌المللی فوتبال مردان بوده است.

این تیم تحت مدیریت اتحادیه فوتبال انگلستان (FA) قرار دارد؛ نهادی که مرجع اصلی اداره فوتبال در انگلستان است و به یوفا وابسته بوده و تحت حوزهٔ جهانی فدراسیون بین‌المللی فوتبال (فیفا) فعالیت می‌کند.

انگلستان در سه تورنمنت مهم بین‌المللی که کشورهای اروپایی در آن شرکت می‌کنند حضور دارد:

جام جهانی فوتبال فیفا
جام ملت‌های اروپا (یورو)
لیگ ملت‌های یوفا

انگلستان یکی از دو تیم ملی قدیمی تاریخ فوتبال محسوب می‌شود، زیرا در نخستین مسابقه رسمی بین‌المللی فوتبال جهان در سال ۱۸۷۲ مقابل اسکاتلند به میدان رفت.

ورزشگاه خانگی این تیم، ورزشگاه ومبلی در شهر لندن است و مرکز تمرینات آن در مجموعه سنت جورج پارک در برتون آپان ترنت قرار دارد.

توماس توخل سرمربی فعلی تیم ملی انگلستان است.

انگلستان در سال ۱۹۶۶ و در خاک خود موفق شد فینال جام جهانی فیفا را فتح کند و به یکی از هشت کشوری تبدیل شود که تاکنون قهرمان جام جهانی شده‌اند.

این تیم تاکنون هفده بار به جام جهانی راه یافته است و در دوره‌های ۱۹۹۰ و ۲۰۱۸ به مقام چهارم رسیده است.

انگلستان هرگز قهرمان مسابقات قهرمانی اروپا نشده است. بهترین عملکرد این تیم در این رقابت‌ها کسب عنوان نایب‌قهرمانی در سال‌های ۲۰۲۰ و ۲۰۲۴ بوده است.

از آنجا که انگلستان یکی از کشورهای تشکیل‌دهندهٔ بریتانیا محسوب می‌شود، عضو کمیته بین‌المللی المپیک نیست؛ زیرا ورزشکاران انگلیسی در المپیک تحت پرچم بریتانیای کبیر شرکت می‌کنند. به همین دلیل تیم ملی انگلستان در بازی‌های المپیک حضور ندارد.

انگلستان تنها تیمی است که در سطح بزرگسالان قهرمان جام جهانی شده اما هنوز موفق به فتح مهم‌ترین رقابت قاره‌ای خود نشده است. همچنین تنها تیم نمایندهٔ یک کشور غیرمستقل است که توانسته قهرمان جام جهانی شود.

لقب

سه شیر (The Three Lions)

فدراسیون: اتحادیه فوتبال انگلستان (The Football Association – FA)

کنفدراسیون: یوفا (اروپا)

سرمربی: توماس توخل

کاپیتان: هری کین

بیشترین تعداد بازی ملی: پیتر شیلتون (۱۲۵ بازی)

بهترین گلزن تاریخ: هری کین (۷۹ گل)

ورزشگاه خانگی: ورزشگاه ومبلی

کد فیفا: ENG

رتبه‌بندی فیفا

رتبه فعلی: ۴ (۱ آوریل ۲۰۲۶)
بهترین رتبه: ۳ (اوت تا سپتامبر ۲۰۱۲، سپتامبر تا اکتبر ۲۰۲۱، نوامبر ۲۰۲۳)
بدترین رتبه: ۲۷ (فوریه ۱۹۹۶)

اولین مسابقه ملی:
اسکاتلند ۰–۰ انگلستان
(پارتیک، اسکاتلند؛ ۳۰ نوامبر ۱۸۷۲)

(نخستین مسابقه بین‌المللی فوتبال در تاریخ)

بزرگ‌ترین پیروزی:
ایرلند ۰–۱۳ انگلستان
(بلفاست، ایرلند؛ ۱۸ فوریه ۱۸۸۲)

سنگین‌ترین شکست:
مجارستان ۷–۱ انگلستان
(بوداپست، مجارستان؛ ۲۳ مه ۱۹۵۴)

جام جهانی

تعداد حضورها: ۱۷ بار
نخستین حضور: ۱۹۵۰

تاریخچه

سال‌های آغازین

تیم ملی مردان انگلستان از قدیمی‌ترین تیم‌های ملی جهان است و هم‌زمان با تیم ملی اسکاتلند شکل گرفت.

در ۵ مارس ۱۸۷۰ مسابقه‌ای نمایشی میان انگلستان و اسکاتلند برگزار شد که توسط اتحادیه فوتبال انگلستان سازمان‌دهی شده بود.

دیدار برگشت در ۳۰ نوامبر ۱۸۷۲ توسط نمایندگان باشگاه‌های فوتبال اسکاتلند ترتیب داده شد.

این مسابقه که در ورزشگاه همیلتون کرسنت در اسکاتلند برگزار شد، نخستین مسابقه رسمی بین‌المللی فوتبال در تاریخ شناخته می‌شود؛ زیرا دو تیم به‌صورت مستقل انتخاب و اداره شده بودند و برخلاف دیدارهای قبلی، محصول تصمیم یک فدراسیون واحد نبودند.

در چهل سال بعد، انگلستان تنها با سه کشور دیگر بریتانیا یعنی:

اسکاتلند
ولز
ایرلند

در رقابت‌های قهرمانی خانگی بریتانیا (British Home Championship) بازی می‌کرد.

در آغاز، انگلستان ورزشگاه خانگی دائمی نداشت.

این کشور در سال ۱۹۰۶ به فیفا پیوست و در سال ۱۹۰۸ طی سفری به اروپای مرکزی، نخستین مسابقات خود را مقابل کشورهایی خارج از چهار کشور بریتانیا برگزار کرد.

ورزشگاه ومبلی در سال ۱۹۲۳ افتتاح شد و به ورزشگاه خانگی تیم ملی تبدیل گردید.

روابط میان انگلستان و فیفا در مقطعی تیره شد و این مسئله باعث شد انگلستان در سال ۱۹۲۸ از فیفا خارج شود. این کشور سرانجام در سال ۱۹۴۶ دوباره به فیفا پیوست.

به همین دلیل، انگلستان تا سال ۱۹۵۰ در هیچ جام جهانی شرکت نکرد.

در نخستین حضور خود در جام جهانی ۱۹۵۰، انگلستان با نتیجه ۱ بر ۰ مقابل ایالات متحده شکست خورد و نتوانست از مرحله اول صعود کند. این مسابقه یکی از شرم‌آورترین شکست‌های تاریخ تیم ملی انگلستان محسوب می‌شود.

نخستین شکست خانگی انگلستان مقابل یک تیم خارجی در ۲۱ سپتامبر ۱۹۴۹ رقم خورد؛ زمانی که این تیم در ورزشگاه گودیسون پارک با نتیجه ۲ بر ۰ مقابل ایرلند شکست خورد.

در سال ۱۹۵۳ نیز انگلستان در ورزشگاه ومبلی با نتیجه ۶ بر ۳ برابر مجارستان شکست خورد که دومین شکست خانگی این تیم برابر یک تیم خارجی بود.

در دیدار برگشت در بوداپست، مجارستان با نتیجه ۷ بر ۱ پیروز شد.

این مسابقه همچنان سنگین‌ترین شکست تاریخ تیم ملی انگلستان محسوب می‌شود.

پس از پایان بازی، سید اوون که از نتیجه شگفت‌زده شده بود گفت:

«انگار داشتیم مقابل آدم‌هایی از فضای بیرونی بازی می‌کردیم.»

در جام جهانی ۱۹۵۴، انگلستان برای نخستین بار به مرحله یک‌چهارم نهایی رسید اما با نتیجه ۴ بر ۲ مقابل اروگوئه، مدافع عنوان قهرمانی، شکست خورد.

والتر وینترباتم و آلف رمزی

اگرچه والتر وینترباتم در سال ۱۹۴۶ به‌عنوان نخستین سرمربی تمام‌وقت تیم ملی انگلستان منصوب شد، اما انتخاب بازیکنان همچنان توسط یک کمیته انجام می‌شد تا اینکه آلف رمزی در سال ۱۹۶۳ هدایت تیم را بر عهده گرفت.

جام جهانی ۱۹۶۶ به میزبانی انگلستان برگزار شد و رمزی توانست تیم ملی را به قهرمانی برساند.

در فینال، انگلستان پس از وقت اضافه با نتیجهٔ ۴ بر ۲ آلمان غربی را شکست داد.

در این مسابقه جف هرست موفق شد هت‌تریک کند.

در رقابت‌های یورو ۱۹۶۸ نیز انگلستان برای نخستین بار به مرحله نیمه‌نهایی رسید، اما توسط یوگسلاوی از مسابقات حذف شد.

جام جهانی ۱۹۷۰ و افول پس از آن

انگلستان به‌عنوان مدافع عنوان قهرمانی به‌طور خودکار به جام جهانی ۱۹۷۰ مکزیک راه یافت.

این تیم تا مرحله یک‌چهارم نهایی پیش رفت، اما مقابل آلمان غربی حذف شد.

انگلستان در این مسابقه با نتیجه ۲ بر ۰ پیش افتاده بود، اما در نهایت پس از وقت اضافه با نتیجه ۳ بر ۲ شکست خورد.

پس از این ناکامی، انگلستان نتوانست به مسابقات:

یورو ۱۹۷۲
جام جهانی ۱۹۷۴

صعود کند.

این نتایج باعث شد اتحادیه فوتبال انگلستان آلف رمزی را از سمت خود برکنار کند.

جو مرسر و دان روی

پس از برکناری رمزی، جو مرسر به‌صورت موقت هدایت تیم را برای هفت مسابقه بر عهده گرفت تا اینکه دان روی (Don Revie) در سال ۱۹۷۴ به‌عنوان سرمربی دائمی منصوب شد.

دوران روی چندان موفق نبود و تیم نتوانست به:

یورو ۱۹۷۶
جام جهانی ۱۹۷۸

صعود کند.

روی در سال ۱۹۷۷ استعفا داد و ران گرینوود جانشین او شد.

ران گرینوود

در دوران گرینوود عملکرد تیم بهبود یافت.

انگلستان بدون شکست به مسابقات یورو ۱۹۸۰ راه پیدا کرد، اما در مرحله گروهی حذف شد.

این تیم همچنین به جام جهانی ۱۹۸۲ اسپانیا صعود کرد.

با وجود اینکه در طول مسابقات هیچ شکستی متحمل نشد، در مرحله دوم گروهی از رقابت‌ها کنار رفت.

بابی رابسون (۱۹۸۲ تا ۱۹۹۰)

بابی رابسون از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۰ هدایت انگلستان را بر عهده داشت.

اگرچه تیم موفق نشد به یورو ۱۹۸۴ راه یابد، اما در جام جهانی ۱۹۸۶ تا مرحله یک‌چهارم نهایی پیش رفت.

در این مرحله انگلستان با نتیجه ۲ بر ۱ مقابل آرژانتین شکست خورد.

این مسابقه به دلیل دو گل کاملاً متفاوت دیگو مارادونا به یکی از مشهورترین بازی‌های تاریخ فوتبال تبدیل شد.

گل اول به‌وضوح با دست به ثمر رسید؛ همان گلی که بعدها مارادونا آن را با عبارت معروف «دست خدا» توصیف کرد.

گل دوم اما یک شاهکار فردی بود؛ مارادونا با دریبل‌زدن چندین بازیکن انگلستان و با سرعتی فوق‌العاده توپ را وارد دروازه کرد.

در همین جام جهانی، مهاجم انگلستان گری لینه‌کر با شش گل عنوان آقای گل مسابقات را به دست آورد.

یورو ۱۹۸۸

انگلستان در یورو ۱۹۸۸ عملکرد بسیار ضعیفی داشت و هر سه مسابقه خود را واگذار کرد.

جام جهانی ۱۹۹۰

در جام جهانی ۱۹۹۰ ایتالیا، انگلستان دومین بهترین نتیجه تاریخ خود را به دست آورد.

این تیم در پایان مسابقات چهارم شد.

در نیمه‌نهایی، انگلستان پس از تساوی ۱–۱ در وقت‌های قانونی و اضافه، در ضربات پنالتی با نتیجه ۴ بر ۳ مقابل آلمان غربی شکست خورد.

این نخستین ضربات پنالتی تاریخ تیم ملی انگلستان در جام جهانی بود.

سپس در دیدار رده‌بندی نیز مقابل ایتالیا شکست خورد و در رتبه چهارم قرار گرفت.

با وجود این شکست، اعضای تیم انگلستان مدال‌های برنز مشابه بازیکنان ایتالیا دریافت کردند.

به دلیل عملکرد فراتر از انتظار تیم و همچنین نحوه احساسی شکست برابر آلمان غربی، بازیکنان هنگام بازگشت به کشور همچون قهرمانان مورد استقبال قرار گرفتند.

هزاران نفر در خیابان‌ها برای استقبال از آن‌ها صف کشیدند و رژه‌ای با اتوبوس روباز برگزار شد.

دهه ۱۹۹۰

در دهه ۱۹۹۰ چهار سرمربی مختلف در فاصله‌های نسبتاً کوتاه هدایت انگلستان را بر عهده گرفتند.

گراهام تیلور

گراهام تیلور جانشین مستقیم بابی رابسون شد.

در یورو ۱۹۹۲ انگلستان موفق به کسب حتی یک پیروزی نیز نشد.

این تیم:

مقابل دانمارک (قهرمان نهایی مسابقات) مساوی کرد.
مقابل فرانسه نیز مساوی کرد.
سپس توسط میزبان مسابقات، یعنی سوئد، حذف شد.

پس از آن نیز انگلستان نتوانست به جام جهانی ۱۹۹۴ صعود کند.

شکست در دیداری جنجالی مقابل هلند در شهر روتردام سرانجام باعث استعفای تیلور شد.

در دوران حضور او، روزنامه‌ها انتقادات شدیدی نسبت به تاکتیک‌ها و انتخاب بازیکنانش مطرح می‌کردند.

تری ونبلز (۱۹۹۴ تا ۱۹۹۶)

بین سال‌های ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۶، تری ونبلز هدایت تیم را بر عهده داشت.

انگلستان میزبان یورو ۱۹۹۶ بود و توانست بهترین عملکرد تاریخ خود در رقابت‌های قهرمانی اروپا تا آن زمان را تکرار کند.

این تیم همانند سال ۱۹۶۸ به نیمه‌نهایی رسید.

اما بار دیگر در ضربات پنالتی مقابل آلمان حذف شد.

مهاجم انگلستان آلن شیرر با پنج گل آقای گل مسابقات شد.

در یورو ۱۹۹۶ ترانهٔ معروف «Three Lions» که توسط بدیل، اسکینر و گروه Lightning Seeds اجرا شده بود، به سرود اصلی هواداران تبدیل شد.

همچنین شعار مشهور:

«It’s coming home»
(فوتبال دارد به خانه برمی‌گردد)

به لطف همین آهنگ در میان هواداران محبوب شد.

ونبلز پیش از آغاز مسابقات اعلام کرده بود که پس از پایان رقابت‌ها استعفا خواهد داد.

این تصمیم به دنبال تحقیقات درباره فعالیت‌های مالی شخصی او و پرونده‌های قضایی در حال شکل‌گیری اتخاذ شد.

به دلیل همین جنجال‌ها، اتحادیه فوتبال انگلستان تأکید می‌کرد که او «مربی» تیم است نه «مدیر» آن.

گلن هادل

جانشین ونبلز، گلن هادل بود.

او تیم را به جام جهانی ۱۹۹۸ رساند.

انگلستان در مرحله یک‌هشتم نهایی بار دیگر مقابل آرژانتین قرار گرفت.

پس از تساوی ۲–۲، مسابقه به ضربات پنالتی کشیده شد و انگلستان دوباره برابر آرژانتین حذف شد.

در فوریه ۱۹۹۹، هادل به دلیل اظهارات جنجالی درباره افراد دارای معلولیت که در مصاحبه‌ای با یک روزنامه مطرح کرده بود، از سوی اتحادیه فوتبال برکنار شد.

پس از او هاوارد ویلکینسون به‌صورت موقت در دو مسابقه هدایت تیم را بر عهده گرفت.

کوین کیگان

سپس کوین کیگان به‌عنوان سرمربی دائمی منصوب شد.

او تیم را به مسابقات یورو ۲۰۰۰ رساند.

اما انگلستان در همان مرحله گروهی حذف شد.

کیگان مدت کوتاهی پس از این ناکامی، به شکلی غیرمنتظره از سمت خود استعفا داد.

اسون گوران اریکسون و استیو مک‌کلارن

پس از استعفای کوین کیگان، پیتر تیلور برای یک مسابقه به عنوان سرمربی موقت منصوب شد.

سپس اسون گوران اریکسون از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۶ هدایت تیم ملی انگلستان را بر عهده گرفت.

او نخستین سرمربی غیرانگلیسی تاریخ تیم ملی انگلستان بود.

اگرچه بازیکنان انگلستان در این دوره به عنوان «نسل طلایی» شناخته می‌شدند و تیم تحت هدایت اریکسون تنها پنج مسابقه رسمی را واگذار کرد، اما نتایج نهایی چندان مطابق انتظارات نبود.

انگلستان در هر سه تورنمنت زیر در مرحله یک‌چهارم نهایی حذف شد:

جام جهانی ۲۰۰۲
یورو ۲۰۰۴
جام جهانی ۲۰۰۶

در ژانویه ۲۰۰۶ اعلام شد که اریکسون پس از پایان جام جهانی همان سال از سمت خود کناره‌گیری خواهد کرد.

استیو مک‌کلارن

پس از اریکسون، استیو مک‌کلارن به عنوان سرمربی جدید انتخاب شد.

اما دوران او بسیار کوتاه و ناموفق بود.

در ۲۲ نوامبر ۲۰۰۷، تنها پس از ۱۸ مسابقه هدایت تیم، از سمت خود برکنار شد.

دلیل اصلی این تصمیم ناکامی انگلستان در صعود به یورو ۲۰۰۸ بود.

مک‌کلارن به‌ویژه به خاطر انتخاب‌هایش در آخرین مسابقه مورد انتقاد قرار گرفت.

این مسابقه، دیدار سرنوشت‌ساز انتخابی مقابل کرواسی بود که انگلستان آن را ۳ بر ۲ واگذار کرد.

یکی از جنجالی‌ترین تصمیمات او استفاده از دروازه‌بان کم‌تجربه اسکات کارسون بود.

اشتباه کارسون مستقیماً به گل اول کرواسی منجر شد و موج گسترده‌ای از انتقادها را علیه مک‌کلارن به همراه داشت.

فابیو کاپلو

در ۱۴ دسامبر ۲۰۰۷، مربی ایتالیایی فابیو کاپلو به عنوان جانشین مک‌کلارن معرفی شد.

او دومین سرمربی خارجی تاریخ تیم ملی انگلستان بود.

جام جهانی ۲۰۱۰

در آستانه جام جهانی ۲۰۱۰، بسیاری از کارشناسان انگلستان را یکی از مدعیان اصلی صدرنشینی گروه خود می‌دانستند.

اما تیم در دو مسابقه نخست خود:

مقابل ایالات متحده آمریکا مساوی کرد.
مقابل الجزایر نیز مساوی کرد.

این نتایج باعث شد پرسش‌هایی درباره:

روحیه تیم
تاکتیک‌ها
توانایی بازیکنان در تحمل فشار

مطرح شود.

با وجود این، انگلستان به مرحله یک‌هشتم نهایی راه یافت.

در این مرحله با نتیجه ۴ بر ۱ مقابل آلمان شکست خورد.

این سنگین‌ترین شکست تاریخ انگلستان در مرحله نهایی جام جهانی محسوب می‌شود.

ماجرای «گل روح»

این مسابقه به دلیل یکی از معروف‌ترین اشتباهات داوری تاریخ فوتبال شهرت پیدا کرد.

در جریان بازی، فرانک لمپارد شوتی از پشت محوطه جریمه زد.

توپ پس از برخورد به تیر افقی:

روی خط فرود آمد.
از خط دروازه عبور کرد.
سپس توسط دروازه‌بان آلمان، مانوئل نویر، دفع شد.

با وجود اینکه تصاویر تلویزیونی به وضوح نشان می‌داد توپ از خط عبور کرده است، نه داور و نه کمک‌داور گل را اعلام نکردند.

اگر این گل پذیرفته می‌شد، نتیجه مسابقه ۲–۲ می‌شد و انگلستان می‌توانست پس از عقب افتادن دو گله به بازی برگردد.

این اتفاق که به «گل روح» معروف شد، همراه با چند اشتباه مشابه دیگر در همان جام جهانی، باعث شد رئیس وقت فیفا سپ بلاتر رسماً عذرخواهی کند.

همچنین این ماجرا یکی از عوامل اصلی تصویب و اجرای فناوری تشخیص عبور توپ از خط دروازه (Goal-Line Technology) در فوتبال شد.

استعفای کاپلو

کاپلو پس از جام جهانی همچنان هدایت انگلستان را بر عهده داشت.

او تیم را با موفقیت به یورو ۲۰۱۲ رساند.

اما در فوریه ۲۰۱۲ از سمت خود استعفا داد.

دلیل استعفا اختلاف با اتحادیه فوتبال انگلستان بود.

این اختلاف زمانی به وجود آمد که اتحادیه فوتبال خواستار سلب بازوبند کاپیتانی از جان تری شد.

جان تری با اتهاماتی درباره توهین نژادی روبه‌رو شده بود و کاپلو با نحوه برخورد اتحادیه فوتبال موافق نبود.

روی هاجسون و سم آلاردایس

پس از جدایی کاپلو، استوارت پیرس برای یک مسابقه هدایت موقت تیم را بر عهده گرفت.

سپس در مه ۲۰۱۲، تنها شش هفته پیش از آغاز یورو ۲۰۱۲، روی هاجسون به عنوان سرمربی جدید معرفی شد.

یورو ۲۰۱۲

انگلستان موفق شد در صدر گروه خود قرار بگیرد.

اما در مرحله یک‌چهارم نهایی مقابل ایتالیا قرار گرفت.

پس از تساوی در جریان بازی، انگلستان در ضربات پنالتی شکست خورد و حذف شد.

جام جهانی ۲۰۱۴

در جام جهانی ۲۰۱۴، انگلستان برای نخستین بار از سال ۱۹۵۸ نتوانست از مرحله گروهی صعود کند.

این ناکامی یکی از بدترین نتایج تاریخ تیم ملی به شمار می‌رفت.

یورو ۲۰۱۶ و شکست مقابل ایسلند

در مسابقات یورو ۲۰۱۶، انگلستان در مرحله یک‌هشتم نهایی مقابل ایسلند قرار گرفت.

نتیجه مسابقه شکست ۲ بر ۱ انگلستان بود.

این بازی اغلب به عنوان یکی از بدترین شکست‌های تاریخ تیم ملی انگلستان توصیف می‌شود.

هاجسون اندکی پس از پایان مسابقه استعفای خود را اعلام کرد.

سم آلاردایس

در ژوئیه ۲۰۱۶، سم آلاردایس به عنوان سرمربی جدید معرفی شد.

اما دوران او حتی از مک‌کلارن نیز کوتاه‌تر بود.

پس از تنها یک مسابقه و فقط ۶۷ روز حضور در سمت سرمربیگری، با توافق دو طرفه از سمت خود کنار رفت.

علت این اتفاق ادعای نقض قوانین اتحادیه فوتبال انگلستان بود.

به همین دلیل آلاردایس کوتاه‌ترین دوره مربیگری دائمی در تاریخ تیم ملی انگلستان را در اختیار دارد.

گرت ساوتگیت

پس از استعفای آلاردایس، گرت ساوتگیت که در آن زمان سرمربی تیم زیر ۲۱ سال انگلستان بود، به صورت موقت هدایت تیم ملی را بر عهده گرفت.

او تا نوامبر ۲۰۱۶ سرمربی موقت باقی ماند.

در پایان این دوره، به طور رسمی و دائمی به عنوان سرمربی تیم ملی منصوب شد.

جام جهانی ۲۰۱۸

در جام جهانی ۲۰۱۸، انگلستان برای سومین بار در تاریخ خود به نیمه‌نهایی رسید.

پس از قرار گرفتن در رتبه دوم گروه:

در مرحله یک‌هشتم نهایی مقابل کلمبیا قرار گرفت.
برای نخستین بار در تاریخ جام جهانی در ضربات پنالتی پیروز شد.
سپس در مرحله یک‌چهارم نهایی سوئد را شکست داد.

در نیمه‌نهایی، انگلستان پس از وقت اضافه با نتیجه ۲ بر ۱ مقابل کرواسی شکست خورد.

سپس در دیدار رده‌بندی نیز برابر بلژیک مغلوب شد و در رتبه چهارم قرار گرفت.

مهاجم تیم، هری کین، با شش گل عنوان آقای گل جام جهانی را به دست آورد و کفش طلای مسابقات را دریافت کرد.

هزارمین مسابقه ملی

در ۱۴ نوامبر ۲۰۱۹، انگلستان هزارمین مسابقه بین‌المللی تاریخ خود را برگزار کرد.

این تیم در دیداری از مرحله انتخابی یورو ۲۰۲۰ با نتیجه ۷ بر ۰ مونته‌نگرو را در ومبلی شکست داد.

یورو ۲۰۲۰

مسابقات قهرمانی اروپا ۲۰۲۰ به دلیل همه‌گیری کووید-۱۹ یک سال به تعویق افتاد و در سال ۲۰۲۱ برگزار شد.

انگلستان با هدایت گرت ساوتگیت یکی از بهترین عملکردهای تاریخ خود را در این رقابت‌ها به نمایش گذاشت.

این تیم مرحله گروهی را بدون دریافت گل پشت سر گذاشت و به عنوان صدرنشین صعود کرد.

مرحله یک‌هشتم نهایی

در مرحله یک‌هشتم نهایی، انگلستان با آلمان روبه‌رو شد.

این مسابقه در ورزشگاه ومبلی برگزار شد.

انگلستان موفق شد با نتیجه ۲ بر ۰ پیروز شود.

این نخستین پیروزی انگلستان مقابل آلمان در مرحله حذفی یک تورنمنت بزرگ از زمان فینال جام جهانی ۱۹۶۶ بود.

مرحله یک‌چهارم نهایی

در مرحله یک‌چهارم نهایی، انگلستان مقابل اوکراین قرار گرفت.

این تیم با نتیجه ۴ بر ۰ پیروز شد و راهی نیمه‌نهایی گردید.

نیمه‌نهایی

در نیمه‌نهایی، انگلستان با دانمارک روبه‌رو شد.

مسابقه پس از ۹۰ دقیقه با تساوی ۱–۱ به پایان رسید.

در وقت اضافه، انگلستان گل برتری را به ثمر رساند و با نتیجه ۲ بر ۱ پیروز شد.

این پیروزی تاریخی بود زیرا:

نخستین حضور انگلستان در فینال مسابقات قهرمانی اروپا را رقم زد.
دومین حضور تاریخ این کشور در فینال یک تورنمنت بزرگ پس از جام جهانی ۱۹۶۶ محسوب می‌شد.

فینال یورو ۲۰۲۰

فینال در ورزشگاه ومبلی لندن برگزار شد.

حریف انگلستان، ایتالیا بود.

انگلستان مسابقه را فوق‌العاده آغاز کرد و تنها پس از دو دقیقه توسط لوک شاو به گل رسید.

این گل سریع‌ترین گل تاریخ فینال‌های یورو محسوب می‌شود.

اما ایتالیا در نیمه دوم بازی را به تساوی کشاند.

مسابقه پس از ۱۲۰ دقیقه با نتیجه ۱–۱ به پایان رسید.

در ضربات پنالتی، ایتالیا با نتیجه ۳ بر ۲ پیروز شد.

در نتیجه انگلستان برای دومین بار در تاریخ خود به مقام نایب‌قهرمانی یک تورنمنت بزرگ رسید.

اتفاقات پس از فینال

پس از شکست در ضربات پنالتی، سه بازیکن انگلستان:

مارکوس رشفورد
جیدون سانچو
بوکایو ساکا

که پنالتی‌های خود را از دست داده بودند، هدف حجم گسترده‌ای از توهین‌های نژادپرستانه در شبکه‌های اجتماعی قرار گرفتند.

این اتفاق واکنش شدید:

اتحادیه فوتبال انگلستان
باشگاه‌های فوتبال
سیاستمداران
رسانه‌ها
هواداران

را در پی داشت.

بسیاری از چهره‌های ورزشی و اجتماعی از این بازیکنان حمایت کردند.

جام جهانی ۲۰۲۲

جام جهانی ۲۰۲۲ در کشور قطر برگزار شد.

انگلستان با نتایج خوبی مرحله گروهی را پشت سر گذاشت.

این تیم موفق شد:

ایران را ۶ بر ۲ شکست دهد.
ولز را ۳ بر ۰ مغلوب کند.
مقابل ایالات متحده به تساوی برسد.

و به عنوان صدرنشین گروه راهی مرحله حذفی شود.

مرحله یک‌هشتم نهایی

انگلستان در این مرحله با سنگال روبه‌رو شد.

نتیجه مسابقه پیروزی ۳ بر ۰ انگلستان بود.

مرحله یک‌چهارم نهایی

در مرحله یک‌چهارم نهایی، انگلستان مقابل فرانسه قرار گرفت.

فرانسه مدافع عنوان قهرمانی مسابقات بود.

فرانسوی‌ها با نتیجه ۲ بر ۱ پیروز شدند و انگلستان از مسابقات حذف شد.

هری کین در این مسابقه یک پنالتی را به گل تبدیل کرد اما پنالتی دوم خود را از دست داد.

این اتفاق نقش مهمی در حذف انگلستان داشت.

با وجود این شکست، عملکرد کلی تیم نسبتاً مثبت ارزیابی شد و بسیاری از کارشناسان از روند پیشرفت تیم تحت هدایت ساوتگیت تمجید کردند.

یورو ۲۰۲۴

مسابقات یورو ۲۰۲۴ در آلمان برگزار شد.

انگلستان یکی از مدعیان اصلی قهرمانی به شمار می‌رفت.

مسیر رسیدن به فینال

انگلستان با وجود اینکه در چند مسابقه عملکردی نه‌چندان درخشان داشت، موفق شد به مراحل پایانی برسد.

این تیم:

از مرحله گروهی صعود کرد.
در مراحل حذفی چند مسابقه دشوار را پشت سر گذاشت.
برای دومین دوره متوالی به فینال یورو رسید.

این نخستین بار در تاریخ بود که انگلستان به دو فینال متوالی مسابقات قهرمانی اروپا راه پیدا می‌کرد.

فینال یورو ۲۰۲۴

در فینال، انگلستان مقابل اسپانیا قرار گرفت.

اسپانیا در طول مسابقات بهترین عملکرد را از خود نشان داده بود.

در نهایت اسپانیا با نتیجه ۲ بر ۱ پیروز شد.

به این ترتیب انگلستان دومین فینال متوالی یورو را نیز از دست داد و بار دیگر نایب‌قهرمان شد.

پایان دوران گرت ساوتگیت

پس از پایان یورو ۲۰۲۴، گرت ساوتگیت از سمت سرمربیگری تیم ملی انگلستان کناره‌گیری کرد.

او نزدیک به هشت سال هدایت تیم ملی را بر عهده داشت.

دوران ساوتگیت از موفق‌ترین دوره‌های تاریخ فوتبال ملی انگلستان محسوب می‌شود.

تحت هدایت او، انگلستان به نتایج زیر دست یافت:

نیمه‌نهایی جام جهانی ۲۰۱۸
نایب‌قهرمانی یورو ۲۰۲۰
یک‌چهارم نهایی جام جهانی ۲۰۲۲
نایب‌قهرمانی یورو ۲۰۲۴

این موفق‌ترین دورهٔ تیم ملی انگلستان از زمان جام جهانی ۱۹۶۶ به شمار می‌آید.

لی کارسلی

پس از جدایی ساوتگیت، لی کارسلی به صورت موقت هدایت تیم ملی را بر عهده گرفت.

او پیش‌تر سرمربی تیم زیر ۲۱ سال انگلستان بود.

در این دوره موقت، تیم در مسابقات لیگ ملت‌های اروپا شرکت کرد.

توماس توخل

در ۱۶ اکتبر ۲۰۲۴، اتحادیه فوتبال انگلستان اعلام کرد که توماس توخل به عنوان سرمربی جدید تیم ملی منصوب شده است.

توخل مربی آلمانی است و سابقه هدایت باشگاه‌های بزرگی را در فوتبال اروپا دارد.

او پس از:

اسون گوران اریکسون (سوئدی)
فابیو کاپلو (ایتالیایی)

سومین سرمربی خارجی تاریخ تیم ملی انگلستان محسوب می‌شود.

هویت تیم

پیراهن و نشان تیم

تیم ملی انگلستان از نشان معروف سه شیر استفاده می‌کند.

این نماد از نشان سلطنتی پادشاهان انگلستان گرفته شده است.

سه شیر آبی‌رنگ روی زمینه سفید، قرن‌هاست که یکی از مهم‌ترین نمادهای ملی فوتبال انگلستان محسوب می‌شود.

لباس سنتی تیم ملی معمولاً شامل:

پیراهن سفید
شورت آبی تیره
جوراب سفید یا تیره

است.

لباس دوم تیم در دوره‌های مختلف تغییر کرده و رنگ‌هایی مانند:

قرمز
آبی
بنفش
سرمه‌ای

را شامل شده است.

نشان سه شیر

نشان تیم ملی انگلستان شامل سه شیر آبی‌رنگ است که روی زمینه‌ای سفید قرار گرفته‌اند.

این نشان از نمادهای سلطنتی انگلستان الهام گرفته شده و ریشه آن به قرون وسطی بازمی‌گردد.

سه شیر از مهم‌ترین نمادهای فوتبال انگلستان به شمار می‌روند و به همین دلیل تیم ملی انگلستان اغلب با لقب:

«سه شیرها» (Three Lions)

شناخته می‌شود.

در طول سال‌ها طراحی نشان تغییرات جزئی داشته است، اما ساختار اصلی آن حفظ شده است.

ورزشگاه خانگی

ورزشگاه ومبلی

ورزشگاه اصلی تیم ملی انگلستان، ورزشگاه ومبلی در شهر لندن است.

ومبلی مهم‌ترین ورزشگاه فوتبال انگلستان محسوب می‌شود و محل برگزاری بسیاری از مسابقات مهم ملی و باشگاهی است.

ومبلی قدیم

ورزشگاه اصلی ومبلی در سال ۱۹۲۳ افتتاح شد.

این ورزشگاه به خاطر برج‌های دوقلوی مشهور خود شناخته می‌شد و برای دهه‌ها نماد فوتبال انگلستان بود.

بسیاری از مهم‌ترین مسابقات تاریخ فوتبال انگلیس در همین ورزشگاه برگزار شدند.

از جمله:

فینال جام جهانی ۱۹۶۶
فینال جام ملت‌های اروپا ۱۹۹۶
فینال‌های جام حذفی انگلستان

بازسازی ورزشگاه

در سال ۲۰۰۰ ورزشگاه قدیمی بسته شد.

سپس تخریب گردید تا ورزشگاه جدید ساخته شود.

در طول دوران ساخت ومبلی جدید، تیم ملی مسابقات خانگی خود را در ورزشگاه‌های مختلف برگزار می‌کرد.

از جمله:

اولدترافورد
سنت جیمز پارک
ویلا پارک
آنفیلد
و سایر ورزشگاه‌های بزرگ کشور

ومبلی جدید

ورزشگاه جدید ومبلی در سال ۲۰۰۷ افتتاح شد.

مشهورترین ویژگی آن طاق عظیم فلزی است که بر فراز ورزشگاه قرار دارد.

این طاق به یکی از شناخته‌شده‌ترین نمادهای معماری ورزشی جهان تبدیل شده است.

ظرفیت ورزشگاه حدود ۹۰ هزار نفر است و از بزرگ‌ترین ورزشگاه‌های اروپا محسوب می‌شود.

امروزه تقریباً تمامی مسابقات خانگی تیم ملی انگلستان در این ورزشگاه برگزار می‌شوند.

هواداران

تیم ملی انگلستان یکی از پرهوادارترین تیم‌های ملی فوتبال جهان است.

هواداران این تیم در مسابقات داخلی و خارجی حضور گسترده‌ای دارند.

با این حال، در برخی دوره‌های تاریخی، رفتار بخشی از هواداران انگلیسی باعث بروز مشکلاتی شده است.

در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، پدیده هولیگانیسم فوتبال به یکی از معضلات مهم فوتبال انگلستان تبدیل شد.

در سال‌های بعد اقدامات گسترده‌ای برای مقابله با خشونت هواداری انجام شد و وضعیت به‌طور قابل‌توجهی بهبود یافت.

سرودها و فرهنگ هواداری

یکی از مشهورترین سرودهای هواداران انگلستان آهنگ:

Three Lions

است.

این آهنگ برای مسابقات یورو ۱۹۹۶ ساخته شد.

ترانه توسط:

دیوید بدیل
فرانک اسکینر
گروه موسیقی Lightning Seeds

اجرا شد.

«فوتبال به خانه برمی‌گردد»

مشهورترین بخش این ترانه عبارت است از:

Football’s Coming Home
(فوتبال به خانه برمی‌گردد)

این جمله به این ایده اشاره دارد که قوانین فوتبال مدرن نخستین بار در انگلستان تدوین شده‌اند و بنابراین انگلستان را «خانه فوتبال» می‌دانند.

این عبارت در طول دهه‌های اخیر به یکی از شناخته‌شده‌ترین شعارهای فوتبال جهان تبدیل شده است.

در تورنمنت‌های بزرگ، هواداران انگلیسی مرتباً این شعار را تکرار می‌کنند.

رقابت‌های سنتی

تیم ملی انگلستان چند رقیب تاریخی و سنتی دارد.

اسکاتلند

قدیمی‌ترین و تاریخی‌ترین رقیب انگلستان، اسکاتلند است.

نخستین مسابقه رسمی بین‌المللی فوتبال جهان میان این دو کشور برگزار شد.

رقابت میان دو تیم بیش از یک قرن قدمت دارد.

برای سال‌های طولانی، مسابقه انگلستان و اسکاتلند مهم‌ترین بازی فوتبال بریتانیا محسوب می‌شد.

آلمان

از دهه ۱۹۶۰ به بعد، آلمان به یکی از مهم‌ترین رقبای ورزشی انگلستان تبدیل شد.

چندین مسابقه مشهور میان دو کشور برگزار شده است.

از جمله:

فینال جام جهانی ۱۹۶۶
یک‌چهارم نهایی جام جهانی ۱۹۷۰
نیمه‌نهایی جام جهانی ۱۹۹۰
نیمه‌نهایی یورو ۱۹۹۶
یک‌هشتم نهایی جام جهانی ۲۰۱۰
یک‌هشتم نهایی یورو ۲۰۲۰

رسانه‌های انگلیسی این رقابت را یکی از بزرگ‌ترین دشمنی‌های ورزشی فوتبال اروپا توصیف می‌کنند.

آرژانتین

رقابت میان انگلستان و آرژانتین علاوه بر فوتبال، ریشه‌های سیاسی و تاریخی نیز دارد.

جنگ فالکلند در سال ۱۹۸۲ بر شدت این رقابت افزود.

از مشهورترین مسابقات دو کشور می‌توان به دیدار جام جهانی ۱۹۸۶ اشاره کرد.

همان مسابقه‌ای که در آن دیگو مارادونا:

گل «دست خدا» را به ثمر رساند.
سپس یکی از زیباترین گل‌های تاریخ فوتبال را ثبت کرد.

از آن زمان مسابقات انگلستان و آرژانتین همواره توجه زیادی را به خود جلب کرده‌اند.

پوشش رسانه‌ای

مسابقات تیم ملی انگلستان همواره از پربیننده‌ترین برنامه‌های تلویزیونی بریتانیا هستند.

پخش زنده مسابقات این تیم معمولاً میلیون‌ها بیننده را جذب می‌کند.

در رقابت‌های بزرگ مانند:

جام جهانی
جام ملت‌های اروپا

تماشاگران تلویزیونی مسابقات انگلستان به ده‌ها میلیون نفر می‌رسند.

رسانه‌های پخش‌کننده

در بریتانیا، حق پخش مسابقات تیم ملی معمولاً میان شبکه‌های بزرگ کشور تقسیم می‌شود.

مهم‌ترین آن‌ها عبارت‌اند از:

این دو شبکه بخش عمده مسابقات تورنمنت‌های بزرگ را پوشش می‌دهند.

مرکز ملی فوتبال سنت جورج پارک

تمرینات و آماده‌سازی تیم ملی انگلستان در مجموعه‌ای به نام:

St George’s Park

انجام می‌شود.

این مرکز در برتون آپان ترنت واقع شده است.

افتتاح رسمی آن در سال ۲۰۱۲ انجام شد.

این مجموعه به عنوان پایگاه اصلی توسعه فوتبال انگلستان طراحی شده است.

علاوه بر تیم ملی بزرگسالان، تیم‌های ملی پایه نیز از این مرکز استفاده می‌کنند.

سرمربیان تیم ملی انگلستان

از زمان شکل‌گیری تیم ملی فوتبال انگلستان، مربیان متعددی هدایت این تیم را بر عهده داشته‌اند.

در سال‌های نخست، تیم ملی سرمربی رسمی نداشت و انتخاب بازیکنان توسط کمیته‌های اتحادیه فوتبال انجام می‌شد.

نخستین فردی که به عنوان سرمربی تمام‌وقت تیم ملی منصوب شد، والتر وینترباتم بود.

والتر وینترباتم

دوره فعالیت:
۱۹۴۶ تا ۱۹۶۲

وینترباتم نخستین سرمربی رسمی تاریخ تیم ملی انگلستان بود.

پیش از او هیچ فردی به صورت دائمی مسئولیت هدایت تیم ملی را بر عهده نداشت.

با وجود اینکه او سرمربی بود، تصمیم‌گیری نهایی درباره انتخاب بازیکنان همچنان توسط کمیته انتخاب تیم صورت می‌گرفت.

او در مجموع:

۱۳۹ مسابقه

هدایت تیم ملی انگلستان را بر عهده داشت.

این رکورد همچنان بیشترین تعداد مسابقه مربیگری در تاریخ تیم ملی انگلستان است.

آلف رمزی

دوره فعالیت:
۱۹۶۳ تا ۱۹۷۴

آلف رمزی نخستین مربی‌ای بود که کنترل کامل انتخاب بازیکنان را در اختیار داشت.

مهم‌ترین دستاورد او:

قهرمانی جام جهانی ۱۹۶۶

بود.

این تنها قهرمانی تاریخ انگلستان در جام جهانی محسوب می‌شود.

تیم تحت هدایت رمزی همچنین:

در جام جهانی ۱۹۷۰ به یک‌چهارم نهایی رسید.
در یورو ۱۹۶۸ به مقام سوم دست یافت.

جو مرسر

دوره فعالیت:
۱۹۷۴ (موقت)

پس از برکناری آلف رمزی، جو مرسر به صورت موقت هدایت تیم را بر عهده گرفت.

او تنها برای چند مسابقه مسئول تیم بود.

دان روی

دوره فعالیت:
۱۹۷۴ تا ۱۹۷۷

دان روی پس از موفقیت‌های خود در باشگاه لیدز یونایتد به عنوان سرمربی تیم ملی انتخاب شد.

اما دوران او چندان موفق نبود.

انگلستان در زمان هدایت او:

به یورو ۱۹۷۶ صعود نکرد.
به جام جهانی ۱۹۷۸ صعود نکرد.

در نهایت در سال ۱۹۷۷ استعفا داد.

ران گرینوود

دوره فعالیت:
۱۹۷۷ تا ۱۹۸۲

گرینوود شرایط تیم را بهبود بخشید.

در زمان هدایت او:

انگلستان به یورو ۱۹۸۰ راه یافت.
به جام جهانی ۱۹۸۲ صعود کرد.

در جام جهانی ۱۹۸۲ تیم بدون شکست حذف شد.

بابی رابسون

دوره فعالیت:
۱۹۸۲ تا ۱۹۹۰

بابی رابسون یکی از موفق‌ترین مربیان تاریخ فوتبال انگلستان محسوب می‌شود.

مهم‌ترین دستاورد او:

کسب مقام چهارم جام جهانی ۱۹۹۰

بود.

این بهترین نتیجه انگلستان پس از قهرمانی سال ۱۹۶۶ به شمار می‌رفت.

گراهام تیلور

دوره فعالیت:
۱۹۹۰ تا ۱۹۹۳

دوران او با ناکامی‌های متعدد همراه بود.

انگلستان:

در یورو ۱۹۹۲ موفق ظاهر نشد.
به جام جهانی ۱۹۹۴ راه پیدا نکرد.

تری ونبلز

دوره فعالیت:
۱۹۹۴ تا ۱۹۹۶

مهم‌ترین موفقیت او رسیدن به نیمه‌نهایی یورو ۱۹۹۶ بود.

این مسابقات به میزبانی انگلستان برگزار می‌شد.

تیم در ضربات پنالتی مقابل آلمان حذف شد.

گلن هادل

دوره فعالیت:
۱۹۹۶ تا ۱۹۹۹

هدل انگلستان را به جام جهانی ۱۹۹۸ رساند.

اما تیم در مرحله یک‌هشتم نهایی مقابل آرژانتین حذف شد.

او در سال ۱۹۹۹ از سمت خود برکنار گردید.

هاوارد ویلکینسون

دوره فعالیت:
۱۹۹۹ (موقت)

پس از اخراج گلن هادل، ویلکینسون برای مدت کوتاهی هدایت تیم را بر عهده گرفت.

کوین کیگان

دوره فعالیت:
۱۹۹۹ تا ۲۰۰۰

او انگلستان را به یورو ۲۰۰۰ رساند.

اما حذف در مرحله گروهی باعث استعفایش شد.

پیتر تیلور

دوره فعالیت:
۲۰۰۰ (موقت)

تیلور تنها یک مسابقه هدایت تیم را بر عهده داشت.

اسون گوران اریکسون

دوره فعالیت:
۲۰۰۱ تا ۲۰۰۶

او نخستین سرمربی غیرانگلیسی تاریخ تیم ملی بود.

در دوران او انگلستان:

به جام جهانی ۲۰۰۲ رسید.
در یورو ۲۰۰۴ شرکت کرد.
در جام جهانی ۲۰۰۶ حضور داشت.

اما در هر سه تورنمنت در مرحله یک‌چهارم نهایی حذف شد.

استیو مک‌کلارن

دوره فعالیت:
۲۰۰۶ تا ۲۰۰۷

او پس از ناکامی در صعود به یورو ۲۰۰۸ اخراج شد.

این یکی از ناموفق‌ترین دوره‌های تاریخ تیم ملی انگلستان محسوب می‌شود.

فابیو کاپلو

دوره فعالیت:
۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲

کاپلو دومین مربی خارجی تاریخ تیم ملی بود.

او تیم را به:

جام جهانی ۲۰۱۰
یورو ۲۰۱۲

رساند.

اما پیش از آغاز یورو ۲۰۱۲ استعفا کرد.

استوارت پیرس

دوره فعالیت:
۲۰۱۲ (موقت)

پیرس برای مدت کوتاهی هدایت تیم را بر عهده گرفت.

روی هاجسون

دوره فعالیت:
۲۰۱۲ تا ۲۰۱۶

در دوران او:

انگلستان در جام جهانی ۲۰۱۴ از مرحله گروهی حذف شد.
در یورو ۲۰۱۶ مقابل ایسلند شکست خورد.

پس از یورو ۲۰۱۶ استعفا داد.

سم آلاردایس

دوره فعالیت:
۲۰۱۶

آلاردایس کوتاه‌ترین دوره مربیگری دائمی تاریخ تیم ملی انگلستان را دارد.

او تنها:

یک مسابقه

سرمربی تیم بود.

گرت ساوتگیت

دوره فعالیت:
۲۰۱۶ تا ۲۰۲۴

ساوتگیت یکی از موفق‌ترین مربیان تاریخ تیم ملی محسوب می‌شود.

دستاوردهای او:

مقام چهارم جام جهانی ۲۰۱۸
نایب‌قهرمانی یورو ۲۰۲۰
یک‌چهارم نهایی جام جهانی ۲۰۲۲
نایب‌قهرمانی یورو ۲۰۲۴

لی کارسلی

دوره فعالیت:
۲۰۲۴ تا ۲۰۲۵ (موقت)

او پس از جدایی ساوتگیت هدایت موقت تیم را بر عهده گرفت.

توماس توخل

دوره فعالیت:
از ۲۰۲۵ تاکنون

توخل سومین سرمربی خارجی تاریخ تیم ملی انگلستان است.

او پیش از این هدایت چند باشگاه بزرگ اروپایی را بر عهده داشته است.

رکوردهای مربیان

بیشترین تعداد مسابقه به عنوان سرمربی

والتر وینترباتم

۱۳۹ مسابقه

این رکورد تا تاریخ ۶ ژوئن ۲۰۲۶ همچنان پابرجاست.

بهترین درصد پیروزی

(حداقل ۲۵ مسابقه)

فابیو کاپلو

۶۶٫۷ درصد پیروزی

این بالاترین نرخ برد در میان سرمربیان تاریخ تیم ملی انگلستان است.

بیشترین پیروزی در تورنمنت‌های بزرگ

گرت ساوتگیت

۱۴ پیروزی

او در این زمینه رکورددار تاریخ تیم ملی است.

جوان‌ترین سرمربی هنگام انتصاب

والتر وینترباتم

۳۳ ساله

مسن‌ترین سرمربی هنگام انتصاب

روی هاجسون

۶۴ ساله

دروازه‌بان‌ها (GK)

آرون رمزدیل

متولد: ۱۴ مه ۱۹۹۸
تعداد بازی ملی: ۵
گل ملی: ۰
باشگاه: نیوکاسل یونایتد
آخرین دعوت: مقابل ژاپن، ۳۱ مارس ۲۰۲۶
وضعیت: WD (از اردو کناره‌گیری کرده است)

نیک پوپ

متولد: ۱۹ آوریل ۱۹۹۲
تعداد بازی ملی: ۱۰
گل ملی: ۰
باشگاه: نیوکاسل یونایتد
آخرین دعوت: مقابل صربستان، ۱۳ نوامبر ۲۰۲۵
وضعیت: INJ (مصدوم)

مدافعان (DF)

هری مگوایر

متولد: ۵ مارس ۱۹۹۳
تعداد بازی ملی: ۶۶
گل ملی: ۷
باشگاه: منچستریونایتد
آخرین دعوت: مقابل ژاپن، ۳۱ مارس ۲۰۲۶

بن وایت

متولد: ۸ اکتبر ۱۹۹۷
تعداد بازی ملی: ۶
گل ملی: ۱
باشگاه: آرسنال
آخرین دعوت: مقابل ژاپن، ۳۱ مارس ۲۰۲۶

لوئیس هال

متولد: ۸ سپتامبر ۲۰۰۴
تعداد بازی ملی: ۴
گل ملی: ۰
باشگاه: نیوکاسل یونایتد
آخرین دعوت: مقابل ژاپن، ۳۱ مارس ۲۰۲۶

فیکایو توموری

متولد: ۱۹ دسامبر ۱۹۹۷
تعداد بازی ملی: ۶
گل ملی: ۰
باشگاه: میلان
آخرین دعوت: مقابل ژاپن، ۳۱ مارس ۲۰۲۶
وضعیت: WD (کناره‌گیری از اردو)

تروو چالوبا

متولد: ۵ ژوئیه ۱۹۹۹
تعداد بازی ملی: ۱
گل ملی: ۰
باشگاه: چلسی
آخرین دعوت: مقابل آلبانی، ۱۶ نوامبر ۲۰۲۵

مایلز لوئیس-اسکلی

متولد: ۲۶ سپتامبر ۲۰۰۶
تعداد بازی ملی: ۶
گل ملی: ۱
باشگاه: آرسنال
آخرین دعوت: مقابل لتونی، ۱۴ اکتبر ۲۰۲۵

کایل واکر

متولد: ۲۸ مه ۱۹۹۰
تعداد بازی ملی: ۹۶
گل ملی: ۱
باشگاه: برنلی
آخرین دعوت: مقابل سنگال، ۱۰ ژوئن ۲۰۲۵
وضعیت: RET (بازنشسته از تیم ملی)

ترنت الکساندر-آرنولد

متولد: ۷ اکتبر ۱۹۹۸
تعداد بازی ملی: ۳۴
گل ملی: ۴
باشگاه: رئال مادرید
آخرین دعوت: مقابل سنگال، ۱۰ ژوئن ۲۰۲۵

لوی کولویل

متولد: ۲۶ فوریه ۲۰۰۳
تعداد بازی ملی: ۵
گل ملی: ۰
باشگاه: چلسی
آخرین دعوت: مقابل سنگال، ۱۰ ژوئن ۲۰۲۵

هافبک‌ها (MF)

کول پالمر

متولد: ۶ مه ۲۰۰۲
تعداد بازی ملی: ۱۴
گل ملی: ۲
باشگاه: چلسی
آخرین دعوت: مقابل ژاپن، ۳۱ مارس ۲۰۲۶

جیمز گارنر

متولد: ۱۳ مارس ۲۰۰۱
تعداد بازی ملی: ۲
گل ملی: ۰
باشگاه: اورتون
آخرین دعوت: مقابل ژاپن، ۳۱ مارس ۲۰۲۶

آدام وارتون

متولد: ۶ فوریه ۲۰۰۴
تعداد بازی ملی: ۴
گل ملی: ۰
باشگاه: کریستال پالاس
آخرین دعوت: مقابل ژاپن، ۳۱ مارس ۲۰۲۶
وضعیت: INJ (مصدوم)

روبن لوفتوس-چیک

متولد: ۲۳ ژانویه ۱۹۹۶
تعداد بازی ملی: ۱۱
گل ملی: ۰
باشگاه: میلان
آخرین دعوت: مقابل لتونی، ۱۴ اکتبر ۲۰۲۵

مورگان گیبس-وایت

متولد: ۲۷ ژانویه ۲۰۰۰
تعداد بازی ملی: ۶
گل ملی: ۰
باشگاه: ناتینگهام فارست
آخرین دعوت: مقابل لتونی، ۱۴ اکتبر ۲۰۲۵

کانر گلگر

متولد: ۶ فوریه ۲۰۰۰
تعداد بازی ملی: ۲۲
گل ملی: ۱
باشگاه: تاتنهام هاتسپر
آخرین دعوت: مقابل سنگال، ۱۰ ژوئن ۲۰۲۵

کرتیس جونز

متولد: ۳۰ ژانویه ۲۰۰۱
تعداد بازی ملی: ۶
گل ملی: ۱
باشگاه: لیورپول
آخرین دعوت: مقابل سنگال، ۱۰ ژوئن ۲۰۲۵

مهاجمان (FW)

فیل فودن

متولد: ۲۸ مه ۲۰۰۰
تعداد بازی ملی: ۴۹
گل ملی: ۴
باشگاه: منچسترسیتی
آخرین دعوت: مقابل ژاپن، ۳۱ مارس ۲۰۲۶

جراد بوون

متولد: ۲۰ دسامبر ۱۹۹۶
تعداد بازی ملی: ۲۲
گل ملی: ۱
باشگاه: وستهام یونایتد
آخرین دعوت: مقابل ژاپن، ۳۱ مارس ۲۰۲۶

دومینیک سولانکه

متولد: ۱۴ سپتامبر ۱۹۹۷
تعداد بازی ملی: ۵
گل ملی: ۰
باشگاه: تاتنهام هاتسپر
آخرین دعوت: مقابل ژاپن، ۳۱ مارس ۲۰۲۶

هاروی بارنز

متولد: ۹ دسامبر ۱۹۹۷
تعداد بازی ملی: ۲
گل ملی: ۰
باشگاه: نیوکاسل یونایتد
آخرین دعوت: مقابل ژاپن، ۳۱ مارس ۲۰۲۶

دومینیک کالورت-لوین

متولد: ۱۶ مارس ۱۹۹۷
تعداد بازی ملی: ۱۲
گل ملی: ۴
باشگاه: لیدز یونایتد
آخرین دعوت: مقابل ژاپن، ۳۱ مارس ۲۰۲۶
وضعیت: WD (کناره‌گیری از اردو)

توضیح علائم استفاده‌شده در فهرست بازیکنان

INJ

(Injured)

بازیکن به دلیل مصدومیت از فهرست تیم خارج شده است.

PRE

(Preliminary Squad / Standby)

بازیکن در فهرست اولیه یا ذخیره قرار دارد.

RET

(Retired)

بازیکن از بازی‌های ملی بازنشسته شده است.

SUS

(Suspended)

بازیکن محروم است و نمی‌تواند بازی کند.

WD

(Withdrawn)

بازیکن به دلیلی غیر از مصدومیت از اردو یا فهرست تیم کناره‌گیری کرده است.

بیشترین تعداد بازی ملی

پیتر شیلتون؛ رکورددار تاریخ انگلستان

دروازه‌بان افسانه‌ای پیتر شیلتون با ۱۲۵ بازی ملی بیشترین تعداد حضور در تاریخ تیم ملی انگلستان را در اختیار دارد.

او بین سال‌های ۱۹۷۰ تا ۱۹۹۰ برای تیم ملی بازی کرد.

شیلتون یکی از برجسته‌ترین دروازه‌بانان تاریخ فوتبال جهان محسوب می‌شود و نزدیک به دو دهه در بالاترین سطح فوتبال ملی حضور داشت.

جدول بیشترین بازی ملی

رتبه	بازیکن	تعداد بازی	تعداد گل	پست	دوران ملی
۱	پیتر شیلتون	۱۲۵	۰	دروازه‌بان	۱۹۷۰–۱۹۹۰
۲	وین رونی	۱۲۰	۵۳	مهاجم	۲۰۰۳–۲۰۱۸
۳	دیوید بکام	۱۱۵	۱۷	هافبک	۱۹۹۶–۲۰۰۹
۴	استیون جرارد	۱۱۴	۲۱	هافبک	۲۰۰۰–۲۰۱۴
۵	هری کین	۱۱۳	۷۹	مهاجم	۲۰۱۵–تاکنون
۶	بابی مور	۱۰۸	۲	مدافع	۱۹۶۲–۱۹۷۳
۷	اشلی کول	۱۰۷	۰	مدافع	۲۰۰۱–۲۰۱۴
۸	بابی چارلتون	۱۰۶	۴۹	هافبک	۱۹۵۸–۱۹۷۰
۸	فرانک لمپارد	۱۰۶	۲۹	هافبک	۱۹۹۹–۲۰۱۴
۱۰	بیلی رایت	۱۰۵	۳	مدافع	۱۹۴۶–۱۹۵۹

توضیح

نکته قابل توجه این است که هری کین هنوز بازیکن فعال تیم ملی محسوب می‌شود و در صورت ادامه حضور در تیم ملی، احتمال شکستن رکورد پیتر شیلتون را دارد.

برترین گلزنان تاریخ تیم ملی انگلستان

هری کین؛ بهترین گلزن تاریخ

هری کین با ۷۹ گل ملی بهترین گلزن تاریخ فوتبال ملی انگلستان است.

او رکوردی را که سال‌ها در اختیار وین رونی بود پشت سر گذاشته است.

جدول بهترین گلزنان تاریخ

رتبه	بازیکن	تعداد گل	تعداد بازی	میانگین گل در هر بازی	دوران ملی
۱	هری کین	۷۹	۱۱۳	۰٫۷۰	۲۰۱۵–تاکنون
۲	وین رونی	۵۳	۱۲۰	۰٫۴۴	۲۰۰۳–۲۰۱۸
۳	بابی چارلتون	۴۹	۱۰۶	۰٫۴۶	۱۹۵۸–۱۹۷۰
۴	گری لینه‌کر	۴۸	۸۰	۰٫۶۰	۱۹۸۴–۱۹۹۲
۵	جیمی گریوز	۴۴	۵۷	۰٫۷۷	۱۹۵۹–۱۹۶۷
۶	مایکل اوون	۴۰	۸۹	۰٫۴۵	۱۹۹۸–۲۰۰۸
۷	نات لافت‌هاوس	۳۰	۳۳	۰٫۹۱	۱۹۵۰–۱۹۵۸
۷	آلن شیرر	۳۰	۶۳	۰٫۴۸	۱۹۹۲–۲۰۰۰
۷	تام فینی	۳۰	۷۶	۰٫۳۹	۱۹۴۶–۱۹۵۸
۱۰	ویویان وودوارد	۲۹	۲۳	۱٫۲۶	۱۹۰۳–۱۹۱۱
۱۰	فرانک لمپارد	۲۹	۱۰۶	۰٫۲۷	۱۹۹۹–۲۰۱۴

نکات مهم آماری

ویویان وودوارد

بالاترین میانگین گلزنی را در میان بازیکنان این فهرست دارد.

او در:

۲۳ بازی
۲۹ گل

به ثمر رسانده است.

میانگین او:

۱٫۲۶ گل در هر مسابقه

بوده که آماری فوق‌العاده محسوب می‌شود.

نات لافت‌هاوس

دومین میانگین برتر را دارد:

۳۰ گل
در ۳۳ بازی

میانگین:

۰٫۹۱ گل در هر مسابقه

هری کین

در میان بازیکنان مدرن، بهترین میانگین گلزنی را در اختیار دارد:

۰٫۷۰ گل در هر مسابقه

بیشترین کلین‌شیت‌ها

تعریف کلین‌شیت

در متن آمده است:

«کلین‌شیت به مسابقه‌ای گفته می‌شود که تیم در آن هیچ گلی از حریف دریافت نکند.»

پیتر شیلتون؛ رکورددار کلین‌شیت

پیتر شیلتون با ۶۶ کلین‌شیت رکورددار تاریخ تیم ملی انگلستان است.

جدول بیشترین کلین‌شیت

رتبه	بازیکن	کلین‌شیت	بازی ملی	میانگین	دوران ملی
۱	پیتر شیلتون	۶۶	۱۲۵	۰٫۵۳	۱۹۷۰–۱۹۹۰
۲	جردن پیکفورد	۴۴	۸۳	۰٫۵۳	۲۰۱۷–تاکنون
۳	جو هارت	۴۳	۷۵	۰٫۵۷	۲۰۰۸–۲۰۱۷
۴	دیوید سیمن	۴۰	۷۵	۰٫۵۳	۱۹۸۸–۲۰۰۲
۵	گوردون بنکس	۳۵	۷۳	۰٫۴۸	۱۹۶۳–۱۹۷۲
۶	ری کلمنس	۲۷	۶۱	۰٫۴۴	۱۹۷۲–۱۹۸۳
۷	کریس وودز	۲۶	۴۳	۰٫۶۰	۱۹۸۵–۱۹۹۳
۸	پل رابینسون	۲۴	۴۱	۰٫۵۹	۲۰۰۳–۲۰۰۷
۹	دیوید جیمز	۲۱	۵۳	۰٫۴۰	۱۹۹۷–۲۰۱۰
۱۰	نایجل مارتین	۱۳	۲۳	۰٫۵۷	۱۹۹۲–۲۰۰۲

نکات آماری

جردن پیکفورد

در میان دروازه‌بانان فعال، بهترین عملکرد را دارد.

او تا ژوئن ۲۰۲۶ موفق به ثبت:

۴۴ کلین‌شیت

شده است.

کریس وودز

بالاترین میانگین کلین‌شیت را در این فهرست دارد:

۰٫۶۰ کلین‌شیت در هر مسابقه.

رکوردهای دیگر بازیکنان

بر اساس متن:

بیشترین بازی ملی

پیتر شیلتون — ۱۲۵ بازی

بهترین گلزن تاریخ

هری کین — ۷۹ گل

بیشترین کلین‌شیت

پیتر شیلتون — ۶۶ کلین‌شیت

بزرگ‌ترین پیروزی تاریخ

بزرگ‌ترین برد تاریخ تیم ملی انگلستان در تاریخ:

۱۸ فوریه ۱۸۸۲

به ثبت رسید.

در این مسابقه انگلستان موفق شد با نتیجه:

۱۳–۰

ایرلند را شکست دهد.

محل برگزاری:
بلفاست، ایرلند

این نتیجه همچنان پرگل‌ترین پیروزی تاریخ تیم ملی انگلستان محسوب می‌شود.

مسابقه تاریخی مقابل ایرلند

در سال‌های ابتدایی فوتبال ملی، فاصله سطح فنی میان تیم‌های بریتانیا بسیار زیاد بود.

به همین دلیل نتایج پرگل در آن دوران بیشتر از فوتبال مدرن مشاهده می‌شد.

برد ۱۳ بر صفر مقابل ایرلند هنوز پس از بیش از یک قرن پابرجاست و هیچ تیمی نتوانسته این رکورد را برای انگلستان بشکند.

سنگین‌ترین شکست تاریخ

بدترین شکست تاریخ تیم ملی انگلستان در تاریخ:

۲۳ مه ۱۹۵۴

رخ داد.

در این مسابقه، مجارستان با نتیجه:

۷–۱

انگلستان را شکست داد.

محل برگزاری:
بوداپست، مجارستان

تیم طلایی مجارستان

مجارستان آن دوران یکی از بهترین تیم‌های تاریخ فوتبال جهان محسوب می‌شد.

آن تیم با نام:

تیم طلایی مجارستان
(Golden Team)

شناخته می‌شود.

بازیکنانی همچون:

فرنتس پوشکاش
شاندور کوچیش
ناندور هیدگکوتی

در ترکیب آن حضور داشتند.

اهمیت تاریخی این شکست

این مسابقه از چند جهت اهمیت ویژه‌ای دارد:

۱. سنگین‌ترین شکست تاریخ انگلستان است.

۲. نخستین بار بود که فوتبال انگلستان به‌طور جدی با برتری تاکتیکی فوتبال قاره اروپا مواجه می‌شد.

۳. بسیاری از مورخان فوتبال معتقدند این شکست آغازگر تحول فنی فوتبال انگلیس بود.

نخستین مسابقه بین‌المللی تاریخ فوتبال

تیم ملی انگلستان در نخستین مسابقه رسمی بین‌المللی فوتبال جهان حضور داشت.

تاریخ:

۳۰ نوامبر ۱۸۷۲

نتیجه:

اسکاتلند ۰ – ۰ انگلستان

محل برگزاری:

همیلتون کرسنت، پارتیک، اسکاتلند

این مسابقه نخستین بازی ملی رسمی در تاریخ فوتبال جهان شناخته می‌شود.

رکوردهای جام جهانی

تعداد حضورها

انگلستان تا سال ۲۰۲۶:

۱۷ بار

در جام جهانی شرکت کرده است.

بهترین نتیجه

قهرمانی در سال ۱۹۶۶

تنها قهرمانی تاریخ تیم ملی انگلستان در جام جهانی محسوب می‌شود.

دیگر نتایج مهم

مقام چهارم

جام جهانی ۱۹۹۰
جام جهانی ۲۰۱۸

یک‌چهارم نهایی

انگلستان در چندین دوره به مرحله یک‌چهارم نهایی رسیده است که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

۱۹۵۴
۱۹۶۲
۱۹۷۰
۱۹۸۶
۲۰۰۲
۲۰۰۶
۲۰۲۲

رکوردهای جام ملت‌های اروپا (یورو)

تعداد حضور

انگلستان از دهه ۱۹۶۰ به بعد به‌طور منظم در مسابقات قهرمانی اروپا شرکت کرده است.

بهترین نتیجه

نایب‌قهرمانی

یورو ۲۰۲۰
یورو ۲۰۲۴

نیمه‌نهایی

یورو ۱۹۶۸
یورو ۱۹۹۶

نکته تاریخی

متن تأکید می‌کند که انگلستان:

هرگز قهرمان مسابقات قهرمانی اروپا نشده است.

این موضوع باعث شده انگلستان تنها قهرمان جام جهانی باشد که هنوز مهم‌ترین تورنمنت قاره‌ای خود را فتح نکرده است.

رکوردهای لیگ ملت‌های اروپا

انگلستان در رقابت‌های لیگ ملت‌های یوفا نیز حضور داشته است.

بهترین عملکرد این تیم:

مقام سوم لیگ ملت‌های اروپا ۲۰۱۹

بوده است.

طولانی‌ترین روند شکست‌ناپذیری

در تاریخ تیم ملی انگلستان چندین دوره طولانی بدون شکست ثبت شده است.

این روندها معمولاً در دوران مربیانی مانند:

آلف رمزی
بابی رابسون
فابیو کاپلو
گرت ساوتگیت

رخ داده‌اند.

بیشترین تعداد گل در یک مسابقه

رکورد بیشترین گل زده در یک مسابقه ملی برای انگلستان همان پیروزی:

۱۳–۰ مقابل ایرلند

است.

بیشترین تعداد گل خورده در یک مسابقه

رکورد بیشترین گل دریافتی در یک مسابقه:

۷ گل

در شکست:

۷–۱ مقابل مجارستان

است.

رکوردهای مربوط به ضربات پنالتی

برای سال‌ها، ضربات پنالتی یکی از نقاط ضعف تیم ملی انگلستان محسوب می‌شد.

این تیم در چندین تورنمنت مهم در ضربات پنالتی حذف شد.

از جمله:

جام جهانی ۱۹۹۰
جام جهانی ۱۹۹۸
یورو ۱۹۹۶
یورو ۲۰۰۴
یورو ۲۰۱۲

پایان طلسم پنالتی‌ها

در جام جهانی ۲۰۱۸، انگلستان برای نخستین بار در تاریخ جام جهانی موفق شد در ضربات پنالتی پیروز شود.

این اتفاق در دیدار مرحله یک‌هشتم نهایی مقابل کلمبیا رخ داد.

بسیاری از رسانه‌ها این پیروزی را پایان «نفرین پنالتی‌های انگلستان» توصیف کردند.

رکوردهای ویژه تاریخی

متن چند ویژگی منحصربه‌فرد تیم ملی انگلستان را نیز ذکر می‌کند:

۱. قدیمی‌ترین تیم ملی جهان (همراه با اسکاتلند)

انگلستان و اسکاتلند قدیمی‌ترین تیم‌های ملی فوتبال جهان هستند.

۲. تنها کشور غیرمستقل قهرمان جام جهانی

انگلستان از نظر سیاسی بخشی از بریتانیا محسوب می‌شود.

با این حال، به صورت مستقل در فوتبال شرکت می‌کند.

به همین دلیل تنها نماینده یک کشور غیرمستقل است که قهرمان جام جهانی شده است.

۳. تنها قهرمان جام جهانی بدون قهرمانی قاره‌ای

انگلستان تاکنون:

جام جهانی را فتح کرده است.
اما هرگز قهرمان اروپا نشده است.

این رکورد در میان قهرمانان جام جهانی منحصربه‌فرد است.

جام جهانی فوتبال فیفا

قهرمان

۱۹۶۶

انگلستان تنها یک بار موفق به کسب عنوان قهرمانی جام جهانی شده است.

این مسابقات در خاک انگلستان برگزار شد.

در دیدار فینال، انگلستان با نتیجه:

۴–۲

و پس از وقت اضافه، آلمان غربی را شکست داد.

این مسابقه در ورزشگاه ومبلی برگزار شد.

اهمیت قهرمانی ۱۹۶۶

این قهرمانی:

مهم‌ترین موفقیت تاریخ فوتبال انگلستان است.
تنها قهرمانی بزرگسالان مردان انگلستان در سطح جهانی محسوب می‌شود.
انگلستان را در جمع قهرمانان جهان قرار داد.

مقام چهارم

انگلستان دو بار در رتبه چهارم جام جهانی قرار گرفته است:

۱۹۹۰

به میزبانی ایتالیا

۲۰۱۸

به میزبانی روسیه

یک‌چهارم نهایی

انگلستان در چند دوره دیگر نیز به جمع هشت تیم پایانی جام جهانی راه یافته است.

از جمله:

۱۹۵۴
۱۹۶۲
۱۹۷۰
۱۹۸۶
۲۰۰۲
۲۰۰۶
۲۰۲۲

جام ملت‌های اروپا (UEFA European Championship)

نایب‌قهرمان

انگلستان تاکنون دو بار به فینال مسابقات قهرمانی اروپا رسیده است.

یورو ۲۰۲۰

فینال:
ایتالیا ۱–۱ انگلستان

ایتالیا در ضربات پنالتی قهرمان شد.

یورو ۲۰۲۴

فینال:
اسپانیا ۲–۱ انگلستان

اسپانیا قهرمان مسابقات شد.

مقام سوم

یورو ۱۹۶۸

انگلستان پس از شکست در نیمه‌نهایی، مسابقه رده‌بندی را برد و سوم شد.

نیمه‌نهایی

یورو ۱۹۹۶

انگلستان به نیمه‌نهایی رسید اما در ضربات پنالتی برابر آلمان شکست خورد.

لیگ ملت‌های یوفا

مقام سوم

فصل ۲۰۱۸–۲۰۱۹

این بهترین نتیجه انگلستان در لیگ ملت‌های اروپا است.

انگلستان در مسابقه رده‌بندی موفق شد سوئیس را شکست دهد و در جایگاه سوم قرار گیرد.

رقابت‌های قهرمانی خانگی بریتانیا

(British Home Championship)

پیش از گسترش رقابت‌های بین‌المللی مدرن، مهم‌ترین تورنمنت فوتبال در جزایر بریتانیا مسابقات قهرمانی خانگی بریتانیا بود.

در این رقابت‌ها چهار تیم زیر حضور داشتند:

انگلستان
اسکاتلند
ولز
ایرلند (و بعدها ایرلند شمالی)

قهرمانی‌ها

انگلستان با اختلاف موفق‌ترین تیم تاریخ این مسابقات محسوب می‌شود.

بر اساس متن:

قهرمانی‌های کامل

۵۴ عنوان

قهرمانی‌های مشترک

۲۰ عنوان

در مجموع:

۷۴ قهرمانی

اهمیت تاریخی

برای دهه‌ها، این رقابت‌ها مهم‌ترین تورنمنت سالانه فوتبال ملی در بریتانیا بودند.

انگلستان در بیشتر دوره‌ها قدرت برتر این مسابقات محسوب می‌شد.

افتخارات دیگر

جام رووس (Rous Cup)

این تورنمنت پس از پایان رقابت‌های قهرمانی خانگی بریتانیا برگزار می‌شد.

انگلستان چندین بار موفق به کسب عنوان قهرمانی آن شد.

دستاوردهای تاریخی ویژه

متن چند دستاورد منحصربه‌فرد تیم ملی انگلستان را نیز فهرست می‌کند.

نخستین تیم برگزارکننده مسابقه ملی رسمی

انگلستان یکی از دو تیم حاضر در نخستین مسابقه بین‌المللی رسمی تاریخ فوتبال بود.

این مسابقه در سال ۱۸۷۲ برابر اسکاتلند برگزار شد.

یکی از هشت قهرمان تاریخ جام جهانی

تا زمان تنظیم این سند، تنها هشت کشور موفق به قهرمانی جام جهانی شده‌اند.

انگلستان یکی از این کشورهاست.

دو فینال متوالی یورو

انگلستان در:

یورو ۲۰۲۰
یورو ۲۰۲۴

به فینال رسید.

این نخستین بار در تاریخ این کشور بود که تیم ملی در دو دوره پیاپی مسابقات قهرمانی اروپا به فینال راه پیدا می‌کرد.

موفق‌ترین دوره پس از ۱۹۶۶

بر اساس متن، دوران گرت ساوتگیت موفق‌ترین دوره تاریخ تیم ملی از زمان قهرمانی جام جهانی ۱۹۶۶ محسوب می‌شود.

نتایج این دوره:

نیمه‌نهایی جام جهانی ۲۰۱۸
نایب‌قهرمانی یورو ۲۰۲۰
یک‌چهارم نهایی جام جهانی ۲۰۲۲
نایب‌قهرمانی یورو ۲۰۲۴

خلاصه افتخارات رسمی

جام جهانی فوتبال

قهرمان: ۱۹۶۶
مقام چهارم: ۱۹۹۰، ۲۰۱۸

جام ملت‌های اروپا

نایب‌قهرمان: ۲۰۲۰، ۲۰۲۴
مقام سوم: ۱۹۶۸
نیمه‌نهایی: ۱۹۹۶

لیگ ملت‌های اروپا

مقام سوم: ۲۰۱۹

قهرمانی خانگی بریتانیا

۵۴ قهرمانی کامل
۲۰ قهرمانی مشترک

مسابقات اخیر

فهرست مسابقات اخیر تیم ملی انگلستان شامل دیدارهای دوستانه، انتخابی جام جهانی و رقابت‌های لیگ ملت‌های اروپا است.

در جدول اصلی سند، برای هر مسابقه اطلاعات زیر ارائه شده است:

تاریخ مسابقه
حریف
نتیجه
محل برگزاری
نوع رقابت

دیدارهای دوستانه

تیم ملی انگلستان به طور منظم در کنار مسابقات رسمی، دیدارهای دوستانه نیز برگزار می‌کند.

اهداف این مسابقات عبارت‌اند از:

آزمایش بازیکنان جدید
ارزیابی سیستم‌های تاکتیکی
آماده‌سازی برای تورنمنت‌های بزرگ
حفظ آمادگی تیم

مسابقات انتخابی جام جهانی

بخش مهمی از مسابقات اخیر مربوط به رقابت‌های انتخابی جام جهانی فیفا است.

انگلستان به عنوان یکی از قدرت‌های فوتبال اروپا معمولاً در گروه‌های انتخابی حضور دارد و برای کسب سهمیه جام جهانی رقابت می‌کند.

لیگ ملت‌های یوفا

در سال‌های اخیر، بخشی از مسابقات دوستانه سابق با رقابت جدیدی به نام:

UEFA Nations League
(لیگ ملت‌های اروپا)

جایگزین شده است.

این مسابقات میان تیم‌های ملی اروپایی برگزار می‌شود و هدف آن افزایش کیفیت بازی‌های ملی در تقویم بین‌المللی است.

انگلستان نیز از آغاز این رقابت‌ها در آن شرکت کرده است.

برنامه مسابقات آینده

در سند، برنامه مسابقات آینده تیم ملی نیز درج شده است.

برای هر مسابقه موارد زیر مشخص شده‌اند:

تاریخ
حریف
محل برگزاری
نوع رقابت

اهمیت مسابقات آینده

برنامه‌ریزی مسابقات ملی بر اساس چند هدف انجام می‌شود:

۱. صعود به تورنمنت‌های بزرگ

از جمله:

جام جهانی فوتبال
جام ملت‌های اروپا

۲. حفظ جایگاه در رده‌بندی فیفا

نتایج مسابقات رسمی و دوستانه در رتبه‌بندی جهانی تأثیر دارند.

۳. توسعه نسل جدید بازیکنان

اردوها و مسابقات فرصتی برای:

بازیکنان جوان
استعدادهای تازه
بازیکنان تیم‌های پایه

فراهم می‌کنند تا وارد تیم بزرگسالان شوند.

روند نتایج در دوران اخیر

بر اساس تحلیل ارائه‌شده در سند، تیم ملی انگلستان از اواخر دهه ۲۰۱۰ وارد یکی از موفق‌ترین دوره‌های تاریخ خود شده است.

دوران گرت ساوتگیت

در این دوره تیم ملی موفق شد:

به نیمه‌نهایی جام جهانی ۲۰۱۸ برسد.
به فینال یورو ۲۰۲۰ برسد.
به یک‌چهارم نهایی جام جهانی ۲۰۲۲ برسد.
به فینال یورو ۲۰۲۴ برسد.

ثبات عملکرد

متن تأکید می‌کند که مهم‌ترین ویژگی این دوره:

ثبات در نتایج

بوده است.

برخلاف برخی دهه‌های گذشته که تیم گاهی به مراحل پایانی می‌رسید اما در تورنمنت بعدی ناکام می‌شد، انگلستان در این دوره چند تورنمنت متوالی را با موفقیت پشت سر گذاشت.

تحلیل عملکرد خانگی

یکی از نقاط قوت سنتی تیم ملی انگلستان، عملکرد در مسابقات خانگی است.

ورزشگاه ومبلی

بخش عمده مسابقات خانگی در ورزشگاه ومبلی برگزار می‌شود.

حضور ده‌ها هزار هوادار انگلیسی معمولاً مزیت مهمی برای تیم ایجاد می‌کند.

رکورد خانگی

در دوره‌های مختلف، انگلستان بارها موفق شده است:

دوره‌های طولانی شکست‌ناپذیری خانگی ثبت کند.
آمار بالایی از پیروزی در ومبلی به دست آورد.

تحلیل عملکرد خارج از خانه

در دهه‌های گذشته، یکی از انتقادهای رایج به تیم ملی انگلستان مربوط به عملکرد خارج از خانه بوده است.

برخی کارشناسان معتقد بودند که تیم در محیط‌های دشوار بین‌المللی افت می‌کند.

اما در سال‌های اخیر این وضعیت تا حدی بهبود یافته است.

تورنمنت‌های بزرگ

متن توضیح می‌دهد که معیار اصلی ارزیابی تیم ملی انگلستان نه مسابقات دوستانه بلکه عملکرد در تورنمنت‌های بزرگ است.

این تورنمنت‌ها شامل:

جام جهانی
جام ملت‌های اروپا

هستند.

فشار رسانه‌ای

یکی از موضوعاتی که در این بخش مطرح شده، فشار بسیار زیاد رسانه‌های انگلیسی بر تیم ملی است.

در هر تورنمنت بزرگ:

روزنامه‌ها
شبکه‌های تلویزیونی
کارشناسان فوتبال

به‌طور گسترده عملکرد تیم را بررسی می‌کنند.

انتظارات هواداران

از آنجا که انگلستان خود را زادگاه فوتبال مدرن می‌داند، سطح انتظارات هواداران همواره بسیار بالا بوده است.

به همین دلیل حتی رسیدن به مراحل پایانی مسابقات نیز همیشه رضایت کامل افکار عمومی را جلب نمی‌کند.

بیشترین تعداد مسابقه مقابل یک حریف

اسکاتلند

بیشترین تعداد مسابقات تاریخ انگلستان مقابل تیم ملی اسکاتلند برگزار شده است.

دلیل این موضوع قدمت بسیار زیاد رقابت میان دو کشور است.

از زمان نخستین مسابقه رسمی فوتبال جهان در سال ۱۸۷۲، انگلستان و اسکاتلند بارها با یکدیگر روبه‌رو شده‌اند.

اهمیت این رقابت

برای دهه‌های طولانی، مسابقه انگلستان و اسکاتلند مهم‌ترین رویداد فوتبال ملی در جزایر بریتانیا محسوب می‌شد.

پیش از گسترش مسابقات بین‌المللی مدرن، این دیدار یکی از مهم‌ترین مسابقات فوتبال جهان به شمار می‌رفت.

رویارویی با کشورهای بریتانیایی

انگلستان به طور سنتی بیشترین تعداد مسابقات خود را برابر دیگر کشورهای بریتانیا انجام داده است:

اسکاتلند
ولز
ایرلند
ایرلند شمالی

زیرا برای دهه‌های متمادی رقابت‌های قهرمانی خانگی بریتانیا برگزار می‌شد.

اسکاتلند

قدیمی‌ترین رقیب تاریخ فوتبال انگلستان است.

این رقابت از سال ۱۸۷۲ تاکنون ادامه داشته است.

ولز

رقابت با ولز نیز از قدیمی‌ترین رقابت‌های فوتبال بین‌المللی محسوب می‌شود.

در بیشتر دوره‌های تاریخی، انگلستان آمار بهتری نسبت به ولز داشته است.

ایرلند و ایرلند شمالی

پیش از تقسیم جزیره ایرلند، مسابقات برابر تیم ملی ایرلند برگزار می‌شد.

پس از ایجاد ایرلند شمالی، مسابقات رسمی برابر این تیم ادامه یافت.

رویارویی با آلمان

یکی از مهم‌ترین رقابت‌های مدرن فوتبال انگلستان، دیدارهای این تیم با آلمان است.

دلایل اهمیت رقابت

متن چند عامل را برای اهمیت این رقابت ذکر می‌کند:

۱. تعداد زیاد مسابقات مهم

بسیاری از مسابقات سرنوشت‌ساز میان دو تیم برگزار شده‌اند.

از جمله:

فینال جام جهانی ۱۹۶۶
یک‌چهارم نهایی جام جهانی ۱۹۷۰
نیمه‌نهایی جام جهانی ۱۹۹۰
نیمه‌نهایی یورو ۱۹۹۶
جام جهانی ۲۰۱۰
یورو ۲۰۲۰

۲. شکست‌های پنالتی

چندین بار انگلستان در ضربات پنالتی مقابل آلمان حذف شده است.

به همین دلیل این مسابقات جایگاه ویژه‌ای در حافظه هواداران انگلیسی دارند.

۳. پوشش رسانه‌ای

رسانه‌های انگلیسی همواره مسابقات برابر آلمان را از مهم‌ترین بازی‌های تیم ملی می‌دانند.

رویارویی با آرژانتین

رقابت میان انگلستان و آرژانتین یکی از مشهورترین رقابت‌های بین‌قاره‌ای فوتبال جهان است.

عوامل شکل‌گیری رقابت

جنگ فالکلند

جنگ فالکلند در سال ۱۹۸۲ باعث شد حساسیت مسابقات دو کشور افزایش یابد.

جام جهانی ۱۹۸۶

مهم‌ترین مسابقه تاریخ این رقابت در جام جهانی ۱۹۸۶ برگزار شد.

در آن مسابقه:

گل «دست خدا» به ثمر رسید.
گل معروف مارادونا ثبت شد.

این دیدار همچنان یکی از مشهورترین مسابقات تاریخ فوتبال جهان محسوب می‌شود.

رویارویی با فرانسه

در دهه‌های اخیر، فرانسه یکی از رقبای مهم انگلستان بوده است.

به‌ویژه پس از قدرت گرفتن فوتبال فرانسه در اواخر قرن بیستم و اوایل قرن بیست و یکم.

مسابقات مهم

از مهم‌ترین دیدارهای دو کشور می‌توان به:

یورو ۱۹۹۲
یورو ۲۰۰۴
جام جهانی ۲۰۲۲

اشاره کرد.

رویارویی با ایتالیا

ایتالیا نیز از رقبای مهم انگلستان در مسابقات بین‌المللی است.

فینال یورو ۲۰۲۰

مهم‌ترین مسابقه اخیر دو کشور:

فینال یورو ۲۰۲۰

بود.

ایتالیا پس از ضربات پنالتی قهرمان شد.

رویارویی با اسپانیا

در سال‌های اخیر، اسپانیا نیز به یکی از مهم‌ترین رقبای فوتبال انگلستان تبدیل شده است.

فینال یورو ۲۰۲۴

مهم‌ترین دیدار اخیر دو کشور:

فینال یورو ۲۰۲۴

بود.

اسپانیا با نتیجه ۲ بر ۱ پیروز شد.

عملکرد برابر کشورهای خارج از اروپا

از زمان پیوستن انگلستان به جام جهانی، این تیم با کشورهای سراسر جهان روبه‌رو شده است.

از جمله:

آمریکای جنوبی

برزیل
آرژانتین
اروگوئه
شیلی
کلمبیا

آمریکای شمالی

ایالات متحده
مکزیک
کانادا

آسیا

ژاپن
کره جنوبی
ایران
عربستان سعودی

آفریقا

نیجریه
کامرون
سنگال
تونس

اقیانوسیه

استرالیا
نیوزیلند

عملکرد کلی تاریخی

بر اساس متن، انگلستان در مجموع تاریخ خود:

پیروزی‌های بسیار بیشتری نسبت به شکست‌ها داشته است.
در بیشتر دوره‌ها جزو قدرت‌های برتر فوتبال جهان محسوب شده است.
معمولاً در میان تیم‌های برتر رده‌بندی فیفا قرار داشته است.

روند تحول رقبا

متن اشاره می‌کند که در دهه‌های نخست فوتبال ملی، تیم‌های بریتانیایی مهم‌ترین رقبای انگلستان بودند.

اما با گسترش فوتبال در اروپا و جهان، رقابت‌های اصلی انگلستان به تدریج به سمت کشورهایی مانند:

آلمان
فرانسه
ایتالیا
اسپانیا
آرژانتین

منتقل شد.

اهمیت آمار رویارویی‌ها

این آمارها معمولاً برای:

تحلیل عملکرد تاریخی تیم
بررسی نقاط قوت و ضعف
پیش‌بینی مسابقات آینده
مطالعات آماری فوتبال

مورد استفاده قرار می‌گیرند.

بخش ۱۳ از حدود ۱۵

رده‌بندی فیفا، جایگاه جهانی و آمار بین‌المللی تیم ملی انگلستان

این بخش از سند به جایگاه تیم ملی انگلستان در نظام رده‌بندی جهانی فیفا و مقایسه آن با سایر قدرت‌های فوتبال جهان اختصاص دارد.

آمارها تا تاریخ ۱ آوریل ۲۰۲۶ به‌روزرسانی شده‌اند.

رده‌بندی جهانی فیفا

رتبه فعلی

در زمان تنظیم این سند، تیم ملی انگلستان در:

رتبه چهارم جهان

قرار دارد.

این رتبه بر اساس سیستم رسمی رتبه‌بندی فیفا محاسبه شده است.

اهمیت رتبه‌بندی فیفا

رتبه‌بندی جهانی فیفا برای اهداف مختلفی مورد استفاده قرار می‌گیرد:

تعیین سیدبندی مسابقات
قرعه‌کشی تورنمنت‌های بین‌المللی
ارزیابی عملکرد تیم‌ها
مقایسه قدرت نسبی کشورها

بهترین رتبه تاریخ

بر اساس متن، بهترین جایگاه ثبت‌شده انگلستان در رده‌بندی فیفا:

رتبه سوم جهان

بوده است.

این رتبه در دوره‌های زیر به دست آمده است:

اوت تا سپتامبر ۲۰۱۲
سپتامبر تا اکتبر ۲۰۲۱
نوامبر ۲۰۲۳

اهمیت رتبه سوم

رسیدن به رتبه سوم نشان‌دهنده قرار گرفتن انگلستان در جمع سه تیم برتر جهان بوده است.

این جایگاه معمولاً پس از عملکرد موفق در تورنمنت‌های بزرگ یا مسابقات مقدماتی حاصل شده است.

بدترین رتبه تاریخ

پایین‌ترین جایگاه ثبت‌شده برای انگلستان در رده‌بندی فیفا:

رتبه بیست‌وهفتم جهان

بوده است.

زمان ثبت:

فوریه ۱۹۹۶

علت افت رتبه

این افت مربوط به دوره‌ای بود که تیم ملی:

در جام جهانی ۱۹۹۴ حضور نداشت.
با نتایج ضعیف در مسابقات بین‌المللی روبه‌رو شده بود.

پس از آن، جایگاه انگلستان دوباره بهبود یافت.

روند تاریخی جایگاه جهانی

متن اشاره می‌کند که انگلستان در بیشتر دوران تاریخ رده‌بندی فیفا در میان تیم‌های بالای جدول قرار داشته است.

اگرچه نوساناتی در رتبه‌ها مشاهده شده، اما این کشور معمولاً یکی از قدرت‌های اصلی فوتبال جهان محسوب شده است.

جایگاه انگلستان در فوتبال جهان

یکی از قدیمی‌ترین قدرت‌های فوتبال

انگلستان از نخستین کشورهای سازمان‌یافته فوتبال در جهان بوده است.

این کشور:

قوانین اولیه فوتبال مدرن را تدوین کرد.
نخستین مسابقات رسمی را برگزار کرد.
نقش مهمی در گسترش جهانی فوتبال داشت.

عضو گروه قهرمانان جهان

متن تأکید می‌کند که انگلستان یکی از معدود کشورهایی است که موفق به فتح جام جهانی شده‌اند.

تا زمان نگارش سند، تنها هشت کشور موفق به کسب این عنوان شده‌اند.

انگلستان یکی از اعضای این گروه است.

مقایسه با سایر قدرت‌های فوتبال

در سطح جهانی، انگلستان معمولاً در کنار کشورهایی مانند:

برزیل
آلمان
ایتالیا
آرژانتین
فرانسه
اسپانیا

به عنوان یکی از قدرت‌های سنتی فوتبال شناخته می‌شود.

ویژگی خاص انگلستان

متن به یک نکته آماری ویژه اشاره می‌کند:

انگلستان تنها کشوری است که:

قهرمان جام جهانی شده است،
اما هرگز قهرمان مهم‌ترین مسابقات قاره‌ای خود نشده است.

جایگاه در اروپا

در قاره اروپا، انگلستان یکی از موفق‌ترین و پرنفوذترین کشورهای فوتبال محسوب می‌شود.

عوامل قدرت فوتبال انگلستان

متن چند عامل را در موفقیت فوتبال انگلیس مؤثر می‌داند:

۱. لیگ داخلی قدرتمند

لیگ برتر انگلستان (Premier League) یکی از معتبرترین لیگ‌های فوتبال جهان است.

این لیگ:

درآمد بسیار بالایی دارد.
بازیکنان برجسته جهان را جذب می‌کند.
مخاطبان جهانی گسترده‌ای دارد.

۲. زیرساخت‌های حرفه‌ای

انگلستان دارای:

ورزشگاه‌های مدرن
آکادمی‌های فوتبال
مراکز تمرینی پیشرفته

است.

۳. توسعه بازیکنان جوان

در دهه‌های اخیر سرمایه‌گذاری گسترده‌ای بر آموزش بازیکنان جوان انجام شده است.

این موضوع به ظهور نسل‌های جدیدی از استعدادهای انگلیسی کمک کرده است.

موفقیت‌های نسل جدید

متن اشاره می‌کند که نسل جدید فوتبال انگلستان توانسته است نتایج قابل توجهی کسب کند.

از جمله:

نیمه‌نهایی جام جهانی ۲۰۱۸
فینال یورو ۲۰۲۰
یک‌چهارم نهایی جام جهانی ۲۰۲۲
فینال یورو ۲۰۲۴

تداوم حضور در سطح اول فوتبال

اگرچه انگلستان از سال ۱۹۶۶ تاکنون جام بزرگی کسب نکرده است، اما همچنان در میان مدعیان اصلی تورنمنت‌های مهم قرار دارد.

اعتبار تاریخی

بر اساس متن، جایگاه تاریخی انگلستان تنها به دلیل نتایج ورزشی نیست.

این کشور نقش بنیادینی در شکل‌گیری فوتبال مدرن داشته است.

از جمله:

تأسیس اتحادیه فوتبال
تدوین قوانین بازی
برگزاری نخستین رقابت‌های ملی

جمع‌بندی جایگاه جهانی

بر اساس سند:

رتبه فعلی: ۴ جهان
بهترین رتبه: ۳ جهان
بدترین رتبه: ۲۷ جهان
قهرمان جام جهانی: ۱۹۶۶
نایب‌قهرمان اروپا: ۲۰۲۰ و ۲۰۲۴

و همچنان یکی از مهم‌ترین قدرت‌های تاریخی فوتبال جهان به شمار می‌آید.